اعتراف به اشتباه (2)

هر فرد در طول روز اعمالی انجام میدهد و یا سخنانی به زبان می آورد که قطعا از دیدگاه خود او کاملا درست می باشد.

هیچوقت هیچ فرد عاقلی کاری یا حرفی که احتمال می دهد نادرست است و شخص محبوب او را می رنجاند انجام نمی دهد.

اما وقتی عمل نادرستی (از دید فرد مقابل – همسر) از وی سر زد اولین گام درک قلبی این موضوع است که همسر وی با کار ایشان موافق نبوده و از فرد رنجیده است.

گام بعدی گفتگو و تبادل نظر است. با اعتراف به اشتباه به همسر می قبولانیم که با نظر وی موافقیم اما قطعا نقطه نظری هم در دفاع از عمل یا گفتارمان داریم.

آنگاه است که میتوانیم در مورد نظر خود مباحثه کنیم.

هیچگاه کسی که از کردار ما ناراحت و خشمگین است آماده شنیدن دفاعیات ما نیست. ابتدا باید خود را همراه و هم سوی اون قرار دهیم تا زمینه شنیدن سخنان ما فراهم شود.

اگر مخاطب ما پی ببرد که متوجه اشتباه خود از عملی که انجام داده ایم یا گفته ایی که بیان کرده ایم شده ایم آنگاه از خشمش کاسته شده و شاید با گذشت زمان (در برخی مواقع زمان اندک و گاهی در با گذر زمان بیشتر) آماده شنیدن نظر ما خواهد شد.

هیچگاه در هیچ زمانی کسی با زور و با لجبازی نمیتوانید نظر خود را اعمال کنید.

همیشه به یاد داشته باشید هیچ ناراحتی آنقدر بزرگ نیست که خاطر ما را برای مدت طولانی بیازارد.

/ 0 نظر / 10 بازدید