انسان ذاتا موجود فراموشکاریست

درست است که ما همیشه خاطرات سالهای بسیار دور و نزدیکمان را گاهی بخاطر می آوریم اما آنگونه نیست که هر لحظه و همه جا آن را مرور کنیم.

پس با یادآوری ناراحتی های کوچک و یا حتی بزرگ روابط خوبمان را متلاطم نکنیم.

این درست است که وقتی مشکلی به وجود می آید ذهن هر دو طرف در گیر آن می شود اما با یاد آوری نکردن آن موضوع به مرور زمان آن اتفاق ناخوشایند به فراموشی سپرده می شود.

این واقعیتی محض است که انسان فراموش کار است.

یک همسر با ذکاوت بالا همسریست که از این خاصیت به نحو احسن استفاده کند.

اگر ایمان داشته باشیم که رابطه ما (اعم از زندگی زناشویی یا رابطه با فردی که اهمیت بالایی برای ما دارد و قرار به رابطه ای طولانی مدت است) نباید رفتاری داشته باشیم که این ارتباط طولانی مدت با ناملایمات همراه شود.

هر چه خاطرات ناراحت کننده را از ذهن بزداییم و تلاش کنیم خاطرات شیرینی جایگزین آن کنیم در واقع لطف بزرگی به خودمان کرده ایم.

همه ما تجریه تفکرات و تخیلات شبانگاهی خصوصا پیش از خواب و در رختخواب را داشته ایم که این افکار خواب شیرین شامگاهی را از ما ربوده اند.

پس چه لطفی بزرگتر از آنکه لااقل با ایجاد خاطرات شیرین و نهایاتا فکر کردن به این اتفاقات خوش خواب شیرینی را برای خود بیافرینیم.

هیچگاه نباید به این فکر کنیم که در جواب به فلان کار اشتباه همسرم من هم باید با کاری مشابه وی جبران کنم تا متوجه اشتباهش شود.

فرض کنیم که همسر ما با کاری که به جبران خطای وی میکنیم متوجه اشتباهش نشد آیا بجز این است که فقط ذهن خودمان را آزرده و درگیر کرده ایم؟

چه کسی مهمتر از خودمان در زندگی وجود دارد؟

پس از امروز هر آنچه که لطف در وجود داریم و هر آنچه محبت از دستمان بر میاد از خودمان دریغ نکنیم که اگر در حق خودمان محبت کنیم در حق فرزند و همسرمان داشته ایم.

/ 1 نظر / 11 بازدید
عاشق

میدونی بعضی آدما هستن که روزاشونو با خاطرات گذشتشون میگذرونن و من به شخصه گذشتمو از حالم بیشتر دوست دارم و ترجیح میدم فراموشکار نباشم و با خاطراتم زندگی کنم چون حالمم مساعد نیست برام .و البته منظور از گذشته حتی یک روز پیش هم برای من گذشته است . و چون در حالم نمیتونم اون چیزی رو که میخوام برای خودم داشته باشم با خاطراتش شب میخوابم و ... کلا زندگی میکنم و اصلا فراموشکار نیستم .